Komitet Pomocy Niewidomym w Polsce z siedzibą w Nowym Jorku jest jedną z najstarszych i największych polonijnych organizacji charytatywnych w Stanach Zjednoczonych. 

Pierwotnie Komitet był związany z American Foundation for Overseas Blind. Pierwsza duża impreza charytatywna została zorganizowana pod egidą Komitetu. 

Koncert, który odbył się 5 maja 1947 roku był uwieńczeniem wielomiesięcznych przygotowań i zakończył się sukcesem. Od tego momentu zaczęły dochodzić do Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi w Laskach k/Warszawy dary kwestowane przez ludzi z Komitetu od osób prywatnych i różnych organizacji.

Co kilka miesięcy płynęły na SS Batory i na amerykańskich statkach o wspólnej nazwie Mormac do Lasek dary. Były to najrozmaitsze wyroby i produkty - odzież i obuwie, żywność i lekarstwa, instrumenty muzyczne, nuty w Braille'u, pomoce szkolne, materiały dentystyczne, strzykawki i igły. A także ogromnie ważne dla nauki i pracy w laskowskich warsztatach surowce do wyrobu dzianin i szczotek, wełna, włosie, szczecina, słoma ryżowa itp.

Początkowo pracę wykonywała jedna płatna osoba, ale duszą i animatorką podejmowanych akcji była znana i ceniona w środowisku polonijnym - Pani Felicja Krance.

Gdy po kilku latach Pani Felicja wyjechała z Nowego Jorku, zastąpiła ją siostra – Pani Aniela Mieczysławska. Niebawem i Pani Aniela wyjechała na stałe do Anglii i wówczas na czele Komitetu stanęła Pani Halina Rodzińska. Mając ogromne stosunki w Stanach, znając nie tylko wybitnych Polaków ale również pracę kwestarską z czasów wojny, mogła dobrze przysłużyć się sprawie. Po latach jej przewodnictwa, kierowanie Komitetem przejęła z Jej talentami organizacyjnymi Pani Karin Falencki, nadając mu znamię swej indywidualności.

Ważną postacią w życiu Komitetu zawsze był i do dziś pozostaje Pan Stanisław Świderski. Był on członkiem Komitetu i pomagał w jego funkcjonowaniu przez wiele lat. Pomimo zaangażowania w pracy zawodowej w znanej światowej firmie "IBM", znajdował chęci i czas na wspieranie Komitetu radą i pomysłami. To ogromne oddanie Pana Świderskiego wykorzystał Komitet i powierzył mu funkcję Prezesa Zarządu Komitetu Pomocy Niewidomym w Polsce.

Pan Stanisław Świderski wprowadził nowe zasady i unowocześnione sposoby zbierania funduszy. Począwszy od lat siedemdziesiątych, wiele swego czasu i energii poświęca Komitetowi również jego żona - Danuta.

Aktualnie w prace Komitetu angażuje się Pani Barbara Krzywicka, która po dłuższej przerwie zawodowej powróciła  do aktywnej działalności społecznej.

W latach 80-tych Komitet rozszerzył swoją działalność, ofiarowując  pomoc nie tylko Towarzystwu Opieki nad Ociemniałymi w Laskach, lecz całemu środowisku niewidomych w Polsce. Nawiązywano coraz szersze kontakty z innymi organizacjami niewidomych w kraju. Polonia amerykańska poznawała ich potrzeby i coraz częściej okazywała konkretną pomoc.

Tak nawiązano współpracę z Polskim Związkiem Niewidomych, Towarzystwem Pomocy Głuchoniewidomym, Spółdzielnią "Nowa Praca Niewidomych" i wielu innymi. Komitet w Nowym Jorku na bieżąco uczestniczył w życiu środowiska, finansował najpilniejsze jego potrzeby i obserwował rozwój i zmiany zachodzące w jego organizacjach.

Przez ponad pół wieku istnienia, Komitet dostosowywał swoją pomoc do zmieniających się potrzeb środowiska. Finansował lub współfinansował odbudowę wielu obiektów na terenie Zakładu w Laskach, między innymi:

• Centrum Rehabilitacji Zawodowej,
• Bibliotekę w Laskach im. Mileny Jurzykowskiej,
• jednego pawilonu nowego internatu dla dziewcząt,
• Odbudowę wielu innych obiektów w Laskach, 
• Szkołę Masażu w Krakowie, 
• Szkołę Muzyczną z internatem przy Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych w Krakowie,
• Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niedowidzących w Bydgoszczy, 
• Ośrodek Mieszkalno-Rehabilitacyjny dla Niewidomych wraz z przychodniami lekarskimi w Olsztynie, 
• Ponadto Komitet przy pomocy organizacji polskich prowadzi i finansuje pionierskie prace w wykorzystaniu i przystosowaniu nowych technologii do potrzeb niewidomych i zastosowania nowoczesnych metod zarządzania w organizacjach pracujących dla niewidomych, np. powstanie pierwszego w Polsce syntezatora mowy a także urządzenia czytającego czarnodruki w języku polskim pod nazwą " Auto - Lektor", 
• Bierze czynny udział w realizacji programów powstałych we współpracy z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, 
• Inicjuje wielokierunkową pomoc w tworzeniu możliwości uzyskania przez niewidomych dobrego wykształcenia m.in. poprzez organizowanie wyjazdów stypendialnych do USA, zakup wszelakich materiałów pomocniczych, finansowanie specjalistycznych programów szkoleniowych itp.
• Zaopatruje środowiska niewidomych w produkty medyczne i sanitarne.

Zmieniająca się  po 1989  roku  sytuacja  społeczno - polityczna  w  Polsce  była bodźcem do zmiany form działania i utworzenia nowej, sprawniejszej organizacji, koordynującej pomoc dla osób z dysfunkcją wzroku.

Taką organizacją stała się właśnie powołana w 1991 roku przez Komitet Pomocy Niewidomym w Polsce z siedzibą w Nowym Jorku (USA) Fundacja "Praca dla Niewidomych", która obok własnych inicjatyw jest przede wszystkim wykonawcą woli Komitetu i jego przedstawicielem w kraju.

W roku 1990 Komitet wraz z działającą z nim Fundacją, sfinansowali przejęcie przez Polski Związek Niewidomych bazy rehabilitacyjnej na potrzeby środowiska niewidomych, w tym:

• atrakcyjnej nieruchomości z działką parkowo-leśną na obrzeżach Warszawy, 
• budynku biurowego wraz z działką w centrum Warszawy, 
• zakładu Produkcyjno-Narzędziowego w Warszawie, 
• krajowego Centrum Kształcenia Niewidomych w Bydgoszczy.