Powiększanie tekstu: A A A
Szukaj

Otwarcie Centrum Turystyczno-Rehabilitacyjnego w Krzyżewie

W Krzyżewie (gm. Sokoły) dnia 15 września 2016 r. w Zakładzie Aktywności Zawodowej świętowano otwarcie Centrum Turystyczno-Rehabilitacyjnego. Nie byłoby zakładu w Krzyżewie, gdyby nie Fundacja „Praca dla Niewidomych”, której głównym celem jest przede wszystkim niesienie pomocy osobom niewidomym i niedowidzącym oraz wspieranie działalności stowarzyszeń i organizacji zrzeszających takie osoby. Centrum w Krzyżewie zatrudnia obecnie 12 pracowników kadry i 28 osób niepełnosprawnych, którzy wraz z zaproszonymi gośćmi świętowali otwarcie Zakładu.

Uroczystość rozpoczął swoim przemówieniem pan Piotr Konczewski, Prezes Fundacji „Praca dla Niewidomych”, który przywitał wszystkich przybyłych gości, a następnie głos zabrali: pan Bogdan Zieliński, Starosta Wysokomazowiecki, a także gospodarz miejsca, pan Jarosław Zieliński, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, pan Stefan Krajewski, Członek Zarządu Województwa Podlaskiego, a także pan Józef Zajkowski, Wójt Gminy Sokoły. Wśród zaszczytnych gości znaleźli się również pan Bohdan Józef Paszkowski, Wojewoda Podlaski, gen. Jan Lach, Zastępca Komendanta Głównego Policji, gen. Daniel Kołnierowicz, Komendant Wojewódzki Policji, pani Janina Mironowicz, Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Białymstoku, a także pracownicy Zakładu. Natępnie miało miejsce poświęcenie i zwiedzanie Centrum, a po oficjalnej części goście mieli okazję jeszcze przez długi czas słuchać dobrej muzyki i kosztować wspaniałych potraw podczas poczęstunku przygotowanego przez pracowników ZAZ Krzyżewo.

 

Poniżej przemówienie pana Piotra Konczewskiego, Prezesa Fundacji „Praca dla Niewidomych”, a także zdjęcia z uroczystości:

 

Witamy wszystkich Państwa i każdego z osobna. Zawsze jest trudno wymienić wszystkich ważnych gości, ale dzisiaj wszyscy Państwo jesteście dla nas ważni i cieszymy się, że możemy być razem. Okazją jest oficjalne otwarcie Zakładu Aktywności Zawodowej w Krzyżewie Centrum Turystyczno-Rehabilitacyjnego, które jest efektem pracy wielu ludzi, którym dzisiaj dziękujemy. Dziękujemy, że może powstać to niezwykłe miejsce. Jego niezwykłość to przede wszystkim to, że jest miejscem pracy 28 osób, które z powodu swojej niepełnosprawności nie korzystały z pełni swoich obywatelskich  praw, a tutaj odzyskują swoje prawo do pracy, środowisko, poczucie bycia społecznie użytecznym. Ale myślę, że jeszcze więcej: radość, relacje z drugim człowiekiem, możliwość rehabilitacji społecznej i zawodowej. Niezwykłość tego miejsca, poza piękną unikalną przyrodą Podlasia, tradycją tej ziemi, to także tradycja dzieła Pani Stefanii Karpowicz, która jest tu ciągle żywa i mam nadzieję będzie przez nas kontynuowana.  

 

To jest ogromne zadanie dzisiaj podejmować wyzwanie tego miejsca i dzieła Pani Stefanii Karpowicz. Ona działała dla tych „którzy najbardziej potrzebują pomocy”. Podejmowanie tego dzieła, w innych czasach, w innych okolicznościach jest wyzwaniem i zobowiązaniem. Mam nadzieję, że wraz z cała załogą ZAZ Krzyżewo dobrze wypełnimy to dzieło podjęte przez Panią Stefanię, że znowu mury tego domu, to miejsce będzie mogło żyć solidarnością miedzy ludźmi, uwagą skierowaną na drugiego człowieka. Ksiądz Arkadiusz, kiedy zapraszałem go na to spotkanie, mówił, że to znaczące, iż rozpoczynamy to dzieło w roku Miłosierdzia. Miłosierdzie jest najważniejszym przymiotem Boga, ale bez naszej otwartości na drugiego człowieka, jego potrzeby, trudności, mogłoby pozostać tutaj w Krzyżewie tylko martwym słowem. I mam nadzieję, że takie właśnie codzienne miłosierdzie miedzy ludźmi będzie, poprzez Krzyżewo,  jeszcze bardziej obecne w życiu gminy Sokoły,  Powiatu Wysokomazowieckiego, województwa podlaskiego. Zawsze otwarte się na drugiego człowieka.

 

Tutaj w Krzyżewie spotykają się  dwie tradycje: jedna lokalna Pani Stefanii Karpowicz i druga - można powiedzieć międzynarodowa - Komitetu Pomocy Niewidomym w Polsce i Pana Stanisława Świderskiego. Obie te tradycje spotykają się na Podlasiu w solidarnej wrażliwości na drugiego człowieka, na człowieka, któremu jest trudniej, który ma swoje ograniczenia. Obu tradycjom – jedna z nich ma ponad 100 lat a druga już 70 lat – przyświeca to samo motto Pani Karpowicz: „służyć tym którzy tego najbardziej potrzebują”. O tradycji Pani Karpowicz wiadomo tutaj w Krzyżewie bardzo wiele. Ta tradycja jest upamiętniana, kultywowana i przekazywana młodszym pokoleniom. Chciałbym więc wspomnień o  działaniach Komitetu Pomocy Niewidomy w Polsce, który to Komitet też przywędrował  tutaj, do małej podlaskiej wsi, z dalekiego Nowego Jorku, aby kontynuować swoją 70- letnią tradycję służenia potrzebującym w Polsce. I jest to tradycja, tak jak pani Karpowicz, utkana, zbudowana na nowoczesnym patriotyzmie opartym na miłości do Polski. Komitet, jego działania, to wyraz miłości do Polski, tyle razy okazywanej przez Pana Stanisława Świderskiego, wszystkich członków Komitetu, wolontariuszy, a wreszcie tysiącach indywidualnych ofiarodawców, naszych rodaków w Stanach Zjednoczonych, którzy nigdy nie zapomnieli nazwy „Polska”. I ta sieć ludzi dobrej woli, ogromnego serca, pozwalała ofiarowywać Polsce i Polakom ich pamięć, troskę, środki finansowe ale także nowoczesną technologie, nowoczesne zarządzanie, nowe pomysły i idee. Dobrze, że dzisiaj pod błękitnym niebem Podlasia, możemy o tym pamiętać i wyrażać naszą wdzięczność za obecność tych dwóch tradycji w Krzyżewie.  

 

To jest nasze wspólne dzieło. Krzyżewo jest dziełem, które powstało jako wysiłek, praca wielu ludzi. Od tych, którzy to budowali, po tych, którzy życzliwie i z troską, wymagająco patrzyli, aby to miejsce było godnym miejsce pracy dla ludzi – myślę tu o wielu urzędach, wielu ludzi z Podlaskiego Urzędu Marszłakowksiego, Wojewódzkiego Urzędu Pracy, urzędów powiatowych, straży. Wielu ludzi. To jest nasze wspólne dzieło, które ma służyć drugiemu człowiekowi. Przynosić radość. Ale także ma być miejscem, które dodaje nowego życia gminie, powiatowi.  Współpraca z Państwem w tworzeniu tego miejsca jest dla Zarządu i Rady Fundacji źródłem dumy i wdzięczności. Spotkaliśmy tu wielu ludzi ogromnego serca, otwartych umysłów, a współdziałanie z nimi daje ogromną satysfakcję.

 

Trudno nie wspomnieć Starosty Pana Bogdana Zielińskiego, pana Leszka Gruchałę – wice Starosty, pracowników Starostwa/ Pana Władysława, Pana Adama/ i wielu innych, z których każda osoba ma swój udział w tym dziele. Mam nadzieje, że choć ich dzisiaj nie wymieniamy, ale że otrzymają swoją nagrodę za to ciche wsparcie i pomoc dla Krzyżewa. Chcę wspomnieć Marszałka Podlaskiego, pracowników Urzędu Marszałkowskiego i Urzędu wojewódzkiego, i w szczególny sposób Wojewódzkiego Urzędu Pracy z panią Mironowicz, który był bezpośrednio odpowiedzialny za powstanie tego ośrodka, Państwowej Inspekcji Pracy.

 

Trudno nie wspomnieć władz Gminy, Wójta Józefa Zajkowskiego, Radnych gminnych – zawsze gotowych na pomoc, otwartych i wspierających to dzieło.

 

Wiele wdzięczności mam dla nauczycieli, pracowników Zespołu Szkól Rolniczych w Krzyżewie wraz z Panią Dyrektor Violletą Gierłachowską – byli oni dla nas wielkim wsparciem I współprac z nim to ogromna radość.  Nigdy nie szczędzili wysiłków i pomocy dla nas.

 

Otwieramy dzisiaj  oficjalnie to miejsce. Otwieramy je dla wszystkich. Chciałbym, żeby ludzie z każdego zakątka świata mogli znaleźć tu spokój, odpoczynek, pomoc, rehabilitacje, ale przede wszystkim, aby spotkali tutaj życzliwość i gościnność. Tak jak dzisiaj witamy wszystkich i zapraszamy do wspólnego cieszenie się tym wieczorem.

 

  

  

  

  

                                                                  

 

Copyright © 2012 by Fundacja "Praca dla Niewidomych"
Wykonanie: ewipo.pl
Numer KRS: 0000158692, Konto bankowe fundacji: 31 1140 1010 0000 5300 0500 1001
Adres: ul. Jasna 22, 00-054 Warszawa, Tel.: 22 826 88 66 e-mail: fpdn@fpdn.org.pl